योगशिखोपनिषत् ॥ ११९ ॥
योगीश्वरं रमानाथं सच्चिदानन्दविग्रहम् ॥ योगशास्त्रप्रवक्तारं नौमि कैवल्यप्राप्तये ॥ १ ॥
ॐ पूर्णमद इति शान्तिः ॥
ॐ योगशिखां प्रवक्ष्यामि सर्वज्ञानेषु चोत्तमाम् । यदा तु ध्यायते मन्त्रं
गात्रकम्पोऽभिजायते ॥ १ ॥
आसनं पद्मकं बद्ध्वा यच्चान्यद्वापि रोचते ।
कुर्यान्नासाग्रदृष्टिं च हस्तौ पादौ च संयतौ ॥ २ ॥
मनः सर्वत्र संयम्य ओंकारं
तत्र चिन्तयेत् । ध्यायेत सततं प्राज्ञो हृत्कृत्वा परमेष्ठिनम् ॥ ३ ॥
एक-
स्तम्भे नवद्वारे त्रिस्थूणे पञ्चदैवते । ईदृशे तु शरीरे वा मतिमानुपलक्षयेत् ॥ ४ ॥
आदित्यमण्डलं दिव्यं रश्मिज्वालासमाकुलम् । तस्य मध्यगतो वह्निः
प्रज्वलेद्दीपवर्तिवत् ॥ ५ ॥
इति योगशिखोपनिषत्सु प्रथमः खण्डः ॥ १ ॥
दीपशिखायां या मात्रा सा मात्रा परमेष्ठिनः ॥ १ ॥
भिन्दन्ति योगिनः
सूर्यं योगाभ्यासेन वै पुनः ॥ २ ॥
द्वितीयं सुषुम्नाद्वारं परिशुद्धं विसर्पति ।
कपालसंपुटं भित्त्वा ततः पश्यन्ति तत्परम् ॥ ३ ॥
इति योगशिखोपनिषत्सु द्वितीयः खण्डः ॥ २ ॥
अथ न ध्यायेज्जन्तुरालस्याच्च प्रमादतः । यदि त्रिकालमावर्तेत्स गच्छे-
त्परमं पदम् ॥ १ ॥
पुण्यमेतत्समासाद्य संक्षेपात्कथितं मया । लब्धयोगेन
बोद्धव्यं प्रसन्नं परमेष्ठिनम् ॥ २ ॥
जन्मान्तरसहस्रेषु यदा नाश्नाति किल्बि-
षम् । तदा पश्यन्ति योगेन संसारच्छेदनं परं संसारच्छेदनं परमिति ॥ ३ ॥
इति योगशिखोपनिषत्सु तृतीयः खण्डः ॥ ३ ॥
ॐ पूर्णमद इति शान्तिः ॥
इत्याथर्वणीया योगशिखोपनिषत्समाप्ता ॥ ११९ ॥