अप्रकाशिता उपनिषदः /37

<page>
<ignore>छागलेयोपनिषत्
 
</ignore>
<ignore>२५
 
</ignore>
<p>समः समेव क्रीडेदेवं हैष संक्रीडतीति । यथैवासावितश्वेzceतोऽमुतश्चामुतMश्च

संप्रद्रवत इवोपशुप्यत इवोपस्कन्दमभिमृद्गात्यभिपातयेदेवं हैष इतश्चेतश्चा-

मुतश्च संप्रद्रवत इवोपशुप्यत इवोपस्कन्दमभिमृद्भात्यभिपातयति । यथैवासौ

राजानं वा राजपुरुषं वा निलयनं प्रायेदेवं हैवैष यन्ता निलयनं प्रापयतीति ।

ते होचुरपीदं साधीय इति । साधीय इति होचुः । ते ह तस्यैव

पन्थानमनुप्रातिष्ठन्नन्तं ह सायाहन्येवोपसंपादयामासुः ॥
 
</p>
<p>तं यदावसायाश्वांस्तक्षापोह्यापागादथ बालिशा व्यलिष्ट । अहीदृशत् ।

कथमिवेति । ते होचुर्यथैतं काष्ठभारमानद्धमनुपश्यामस्तथैवावशो भूस्थ:

स्पन्दते । नेङ्गते न विवर्तते न च वीत इति । ते ह बालिशा ऊचुर्यदयमी-

दृगभूत् किमस्यापागादिति । तक्षैवेति । तथैवैतत् सौम्या इति । आत्मा वा

अस्य प्रचोदयिता करणान्यश्वाः शिरा नद्धयोऽस्थीन्युपग्रहा असृगाञ्जनं कर्म

प्रतोदो वाक्यं क्वाणनं त्वगुपानह इति । स यथा प्रचोदयित्रापोज्झितो

नेङ्गेन्न रुरुवीतैवं हैष प्राज्ञेनात्मनापोज्झितो न ब्रूते न चैत्यपि न श्वसत्यपि

पूयत्यपि श्वान उपधावन्त्यपि काकाः पतन्त्यपि गृध्रा आस्कन्दन्नपि शिवा

जिघत्सन्निति । ते तत एव द्रागिव व्यज्ञासिपुः । ते ह पादयोरेवाभिम
र्श्य
बालिशानूचुः । न ह वाव नस्तद्येन निष्कुर्म इममेवेत्यञ्जलिं कृत्वोपास्थिष-

तेत्याह भगवान् छागलेयस्त इमे श्लोकाः
 
</p>
<verse>यथैतत्कृबरस्तक्ष्णापोज्झितो नेङ्गते मनाक् ।

परित्यक्तोऽयमात्मा नस्तद्वद्देोदेहो विरोचते ॥ १ ॥
यदस्य प्र</verse>
<p>यदस्य प्रdhaयश्चकाkrA युगमक्षो वरत्रिका ।
 
04
 

प्रतोदश्चर्मकील
 
<ellipsis>.
 
-
 
112 11
 
. . . .</ellipsis> ॥ २ ॥</p>
<trailer>एतावानेवोपलब्धः
 
</trailer>
</page>