This page has not been fully proofread.

२०.
 
सामान्यवेदान्त - उपनिषदः
 
नमो नमश्च मन्त्राश्च व्रतानि च नमो नमः ।
 
एतत् सकलं ब्रह्मप्रणवस्तुतिः काण्वशाखे पारयेति ॥
 
इति इतिहासोपनिषत् संपूर्णा
 
श्राद्धकाले विशेषेण पितॄणां दत्तमक्षयम् ।
 
मनोजव आयमानो आया
 
दिवं सुपर्ण गत्वा या सोमं व
 
• .
 
तरत्परम् ॥
 
. . . . महत् ।
 
सुपर्णोऽसि गरुत्मान् दिवं गच्छ सुत्रः पत ॥
यस्तिलज्योतिस्त्रिंशत् वृषादर्विसुवः पत ॥
 
चतुर्वेदोपनिषत्
 

 
ॐ अथातो महोपनिषदमेव तदाहुः । एको ह वै नारायण आसीत् ।
न ब्रह्मा न ईशानो नापो नाग्निः न वायुः नेमे द्यावापृथिवी न नक्षत्राणि न
सूर्यः । स एकाकी नर एव । तस्य ध्यानान्तस्स्थस्य ललाटात् स्वेदोऽपतत् । ता
इमा आपः । ता एते नो हिरण्यमयमन्नम् । तत्र ब्रह्मा चतुर्मुखोऽजायत । स
ध्यात पूर्वामुखो भूत्वा भूरिति व्याहृतिः गायत्रं छन्द ऋग्वेदः । पश्चिमामुखो
भूत्वा भूरिति व्याहृतिस्त्रैष्टुभं छन्दः यजुर्वेदः । उत्तरामुखो भूत्वा भुवरिति
व्याहृतिर्जागतं छन्दः सामवेद: । दक्षिणामुखो भूत्वा जनदिति व्याहृतिरानुष्टुभं
छन्दोऽथर्ववेदः ॥
 
सहस्रशीर्ष देवं सहस्राक्षं विश्वसंभवम् ।
 
विश्वतः परमं नित्यं विश्वं नारायणं हरिम् ॥
विश्वमेवेदं पुरुषं तं विश्वमुपजीवति ।
 
ऋषि विश्वेश्वरं देवं समुद्रे तं विश्वरूपिणम् ॥