This page has not been fully proofread.

सौन्दर्यलहरी ।
 
१३७
 
अहः सूते सव्यं तव नयनमर्कात्मकतया
 
त्रियामां वामं ते सृजति रजनीनायकतया ।
 
तृतीया ते दृष्टिर्दरदलितहेमाम्बुजरुचिः
 
समाधत्ते सन्ध्यां दिवसनिशयोरन्तरचरीम् ॥ ४८ ॥
 
विशाला कल्याणी स्फुटरुचिरयोध्या कुवलयैः
कृपाधाराधारा किमपि मधुराभोगवतिका ।
 
अवन्ती दृष्टिस्ते बहुनगर विस्तारविजया
 
ध्रुवं तत्तन्नामव्यवहरणयोग्या विजयते ॥ ४९ ॥
 
कवीनां संदर्भस्तबकमकरन्दैकर सिकं
कटाक्षव्याक्षेपभ्रमरकलभौ कर्णयुगलम् ।
अमुञ्चन्तौ दृष्ट्वा तव नवरसास्वादतरला-
वसूया संसर्गादलिकनयनं किंचिदरुणम् ॥ ५० ॥
 
शिवे शृङ्गारार्द्रा तदितरजने कुत्सनपरा
 
सरोषा गङ्गायां गिरिशचरिते विस्मयवती ।
 
हराहिभ्यो भीता सरसिरुहसौभाग्यजननी
 
सखीषु स्मेरा ते मयि जननि दृष्टिः सकरुणा ॥ ५१ ॥