This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
सौन्दर्यलहरी ।
 
</ignore>
<verse>तटि
त्त्वन्तं शक्त्या तिमिरपरिपन्थिस्फुरणया

स्फुरन्नानारत्नाभरणपरिणद्धेन्द्रधनुषम् ।
 

तव श्यामं मेघं कमपि मणिपूरैकशरणं
 

निषेवे वर्षन्तं हरमिहिरतप्तं त्रिभुवनम् ॥ ४० ॥
 
</verse>
<verse>
तवाधारे मूले सह समयया लास्यपरया
 

वात्मानं मन्ये नवरस महाताण्डवनटम् ।

उभाभ्यामेताभ्यामुदयविधिमुद्दिश्य दयया
 

सनाथाभ्यां जज्ञे जनकजननीमज्जगदिदम् ॥ ४१ ॥
 
</verse>
<verse>
गतैर्माणिक्यत्वं गगनमणिभिः सान्द्रवटितं
 

किरीटं ते हैमं हिमगिरिसुते कीर्तयति यः ।
 

स नीडेयच्छायाच्छुरणशबलं चन्द्रशकलं
 
१३५
 

धनुः शौनासीरं किमिति न निबध्नाति धिषणाम् ॥ ४२ ॥
 
</verse>
<verse>
धुनोतु ध्वान्तं नस्तुलितदलितेन्दीवरवनं
 

घनस्निग्धश्लक्ष्णं चिकुरनिकुरुम्बं तव शिवे ।
 

यदीयं सौरभ्यं सहजमुपलब्धुं सुमनसो
 

वसन्त्यस्मिन्मन्ये वलमथनवाटीविटपिनाम् ॥ ४३ ॥
 
</verse>
</page>