This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
२६
 
</ignore>
<ignore>
वाक्यवृत्तिः ।
 
</ignore>
<verse>
अनायासेन येनास्मान्मुच्येय भवबन्धनात् ।

तन्मे संक्षिप्य भगवन्केवलं कृपया वद ॥ ४ ॥
 
</verse>
<verse>
साध्वी ते वचनव्यक्तिः प्रतिभाति वदामि ते ।

इदं तदिति विस्पष्टं सावधानमनाः शृणु ॥ ५ ॥
 
</verse>
<verse>तत्
त्वमस्यादिवाक्योत्थं यज्जीवपरमात्मनोः ।

तादात्म्यविषयं ज्ञानं तदिदं मुक्तिसाधनम् ॥ ६ ॥
 
</verse>
<verse>
को जीवः कः परश्वाचात्मा तादात्म्यं वा कथं तयोः ।

तत्त्वमस्यादिवाक्यं वा कथं तत्प्रतिपादयेत् ॥ ७ ॥
 
</verse>
<verse>
अत्र ब्रूमः समाधानं कोऽन्यो जीवस्त्वमेव हि ।

यस्त्वं पृच्छसि मां कोऽहं ब्रह्मैवासि न संशयः ॥ ८ ॥
 
</verse>
<verse>
पदार्थमेव जानामि नाद्यापि भगवन्स्फुटम् ।

अहं ब्रह्मेति वाक्यार्थं प्रतिपद्ये कथं वद ॥ ९ ॥
 
</verse>
<verse>
सत्यमाह भवानत्र विगानं नैव विद्यते ।
 

हेतुः पदार्थबोधो हि वाक्यार्थावगतेरिह ॥ १० ॥
 
</verse>
<verse>
अन्तःकरणतद्वृत्तिसाक्षी चैतन्यविग्रहः ।
 
}-
 

आनन्दरूपः सत्यः सन्किं नात्मानं प्रपद्यसे ॥ ११ ॥
 
</verse>
</page>