This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
अपरोक्षानुभूतिः ।
 
</ignore>
<verse>
निमेषार्धं न तिष्ठन्ति वृत्तिं ब्रह्ममयीयीं विना ।
 

यथा तिष्ठन्ति ब्रह्माद्याः सनकाद्याः शुकादयः ॥ १३४ ॥
 
</verse>
<verse>
कार्ये कारणतायाता कारणे न हि कार्यता 1

कारणत्वं स्वतो गच्छेत्कार्याभावे विचारतः ॥ १३५ ॥
 
</verse>
<verse>
अथ शुद्धं भवेद्वस्तु यद्वै वाचामगोचरः ।
 

द्रष्टव्यं मृद्घटेनैव दृष्टान्तेन पुनः पुनः ॥ १३६ ॥
 
</verse>
<verse>
अनेनैव प्रकारेण वृत्तिर्ब्रह्मात्मिका भवेत् ।
 

उदेति शुद्धचित्तानां वृत्तिज्ञानं ततः परम् ॥ १३७ ॥
 
</verse>
<verse>
कारणं व्यतिरेकेण पुमानादौ विलोकयेत् ।

अन्वयेन पुनस्तद्धि कार्ये नित्यं प्रपश्यति ॥ १३८ ॥
 
</verse>
<verse>
कार्ये हि कारणं पश्येत्पश्चात्कार्यं विसर्जयेत् ।

कारणत्वं स्वतो नश्येदवशिष्टं भवेन्मुनिः ॥ १३९ ॥
 
</verse>
<verse>
भावितं तीव्रवेगेण वस्तु यन्निश्यात्मना ।

पुमांस्तद्धि भवेच्छीघ्रं ज्ञेयं भ्रमरकीटवत् ॥ १४० ॥
 
</verse>
<verse>
अदृश्यं भावरूपं च सर्वमेतश्च्चिदात्मकम् ।
 

सावधानतया नित्यं स्वात्मानं भावयेद्बुधः ॥ १४१ ॥
 
</verse>
</page>