This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
अपरोक्षानुभूतिः ।
 
</ignore>
<verse>
ततः साधननिर्मुक्तः सिद्धो भवति योगिराट् ।

तत्स्वरूपं न चैकस्य विषयो मनसो गिराम् ॥ १२६ ॥
 
</verse>
<verse>
समाधौ क्रियमाणे तु विघ्ना आयान्ति वै बलात् ।

अनुसंधानराहित्यमालस्यं भोगलालसम् ॥ १२७ ॥
 
</verse>
<verse>
लयस्तमश्च विक्षेपो रसास्वादश् शून्यता ।
 

एवं यद्विघ्नबाहुल्यं त्याज्यं ब्रह्मविदा शनैः ॥ १२८ ॥
 
</verse>
<verse>
भाववृत्त्या हि भावत्वं शून्यवृत्त्या हि शून्यता ।

ब्रह्मवृत्त्या हि पूर्णत्वं तथा पूर्णत्वमभ्यसेत् ॥ १२९ ॥
 
</verse>
<verse>
ये हि वृत्तिं जहत्येनां ब्रह्माख्यां पावनीनीं पराम् ।

वृथैव ते तु जीवन्ति पशुभिश्च समा नराः ॥ १३० ॥
</verse>
<verse>
ये हि वृत्तिं विजानन्ति ये ज्ञात्वा वर्धयन्त्यपि ।

ते वै सत्पुरुषा धन्या वन्द्यास्ते भुवनत्रये ॥ १३१ ॥
</verse>
<verse>
येषां वृत्तिः समावृद्धा परिपक्कावा च सा पुनः ।

ते वै सद्ब्रह्मतां प्राप्ता नेतरे शब्दवादिनः ॥ १३२ ॥
 
</verse>
<verse>
कुशला ब्रह्मवार्तायां वृत्तिहीनाः सुरागिणः ।
 

तेऽप्
यज्ञानितमा नूनं पुनरायान्ति यान्ति च ॥ १३३ ॥
 
</verse>
</page>