This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
१४
 
</ignore>
<ignore>
अपरोक्षानुभूतिः ।
 
</ignore>
<verse>
यथा शशी जले भाति चञ्चलत्वेन कस्यचित् ।

तद्वदात्मनि देहत्वं पश्यत्यज्ञानयोगतः ॥ ८६ ॥
 
</verse>
<verse>
एवमात्मनि नज्ञाते देहाध्यासो हि जायते ।
 

स एवात्मा परिज्ञातो लीयते च परात्मनि ॥ ८७ ॥
 
</verse>
<verse>
सर्वमात्मतया ज्ञातं जगत्स्थावरजङ्गमम् ।
 

अभावात्सर्वभावानां देहानां चात्मता कुतः ॥ ८८ ॥
 
</verse>
<verse>
आत्मानं सततं जानन्कालं नय महामते ।

प्रारब्धमखिलं भुञ्जन्नोद्वेगं कर्तुमर्हसि ॥ ८९ ॥
 
</verse>
<verse>
उत्पन्नेऽप्यात्मविज्ञाने प्रारब्धं नैव मुञ्चति ।

इति यच्छ्रूयते शास्त्रात्तन्निराक्रियतेऽधुना ॥ ९० ॥
 
</verse>
<verse>
तत्त्वज्ञानोदयादूर्ध्वं प्रारब्धं नैव विद्यते ।

देहादीनामसत्यत्वाद्यथा स्वप्नः प्रबोधतः ॥ ९१ ॥
 
</verse>
<verse>
कर्म जन्मान्तरकृतं प्रारब्धमिति कीर्तितम् ।
 

 

तत्तु जन्मान्तराभावात्पुंसो नैवास्ति कर्हिचित् ॥ ९२ ॥
 
</verse>
<verse>
स्वप्नदेहो यथाभ्यस्तस्तथैवायं हि देहकः ।
 

अध्यस्तस्य कुतो जन्म जन्माभावे स्थितिः कुतः ॥ ९३ ॥
 
</verse>
</page>