Stotrarnava /265

2026-04-02 21:27:18 by ambuda-bot

This page has not been fully proofread.

श्रीमृन्नाथस्तोत्रम्

चन्द्रार्करश्मिनिकरच्छुरिताम्बुवाह-
च्छायस्त्वदीयचिकुरप्रकरो विभाति ॥ १४ ॥

फालेन ते भुवनमोहन मोहनेन

बालः शशी समतुलामधिरोदुमिच्छन् ।
जातश्चिरार्गल इति प्रथितस्त्रिलोक्यां

को वाप्नुयान्न जनवादमनर्हकारी ॥ १५ ॥

एष स्ववृत्तरहितश्च कलङ्कवांश्च

यातुं ललाटसमतां मम वाञ्छतीति ।
रोषस्त्वया मयि न कार्य इतीव शंसन्
बालः शशी शरणमाश्रयते पदं ते ॥ १६ ॥

यत्ते ललाटफलके तिलकं विभाति
स्मर्तुः समस्तभयहारि च हानिहारि ।
शक्राश्मपट्टलिखिता मलरूप्यरेखा-

विद्वेषि मव्यसनमेतदपाकरोतु ॥ १७ ॥

ब्रह्मादयोऽपि च यदीय महामहिम्ना

संमोहिता निजनिजाधिकृतौ निबद्धा ।
मायापि यच्चलनमात्रवशात् स्वकार्ये

सा गल्भते जयति सा युगली भ्रुवोरते ॥ १८ ॥

नेत्राभिपूर्णकरुणारसवीचिशोभाम्

आबिभ्रती मदनकार्मुकमातृका सा ।
भ्रूवल्लरी विजयते जगतीविधान-

स्थानप्रहाणचतुरा चतुराकृतिस्ते ॥ १९ ॥

पङ्केरुहाणि भवदीक्षणसाम्यलेशं

हृत्वा पुनस्तदपराधविमार्जनाय ।

पद्मां भवत्प्रणयिनीमलमर्थयित्वा

नित्यं निजान्तरगृहेषु निवासयन्ति ॥ २० ॥

यत्प्राहुराप्तवचसो महतां हि -

र्नो शत्रुबान्धवभिदेत्यमृषा वचस्तत् ।

चक्षुः सरोजयुगली भवतस्तथा हि

कर्ण गता च विजयं च गतेयमास्ते ॥ २१ ॥

1.

श्रोत्रं राधेयं च

2. जयम् अर्जुनं च

२१९