This page has not been fully proofread.

अवणानन्दः
 
धनादित्सोपज्ञ व्यसनजनितप्राणिविपदां
 
महीभृत्यानां मदनमदनद्धो मनसाम् ।
मुखं दूरे हित्वा मुरमधन मे लोचनयुगं
 
वदान्यं यक् ते वरद शरदः पश्यतु शतम् ॥ ८१ ॥
 
1. महीभृत्याशाः कुमुपतयः मदनमदाभ्यां नई आमा मनो येषाम् ।
नियन्ता विषां नियतमनुकूलस्तव भद-
अपन्थानं मुनतिदम तिखास्यस इति ।
 
वृणानो गोप्ता स्वाः स्वयमिति विमुक्तेतरगतिः
प्रपये भी तोहं परमपुरुष त्वामभयदम् ॥ ८२ ॥
 
नदा (बा) नरता (स्ना) तुं न च रचयितुं ते स्तुतिगिरी
न दा(गा) तुं न ध्यातुं न कलयितुमाराधनमपि ।
नष्टुं न किमपि तव तुष्टयै पटुरहं
शरण्यौ ते लक्ष्मीरमण शरणं यामि चरणौ ॥ ८३ ॥
 
क्या भावा [] शुचिरशुचिर्वा मधुरिपो
सकुद्धा भूयो वा सकलफल त्यां स्मरति यः ।
 
निरात तु निखिलमपि दत्सेऽभिलपित
 
न केषामाश्वर्यं जनयति सौदार्यमतुलम् ॥ ८४ ॥
 
इति
 
भजन पातयज्य भागिनेयातो ममादि गज्वा
सन्मवषयमयचक्रवर्तिनाथाचार्य तनयस्य श्रीनिवास कृपाविदितनयस्य
श्रीसीता भवस्य काधीनगरवास्याचार्ययज्यन
कृतिषु प्रथमं शतर्फ सम्पूर्णम् ॥
 
श्रवणमन्येषु काठिन्यं यक्षितम् ।
श्रीचैवं विव्यधात् ॥
 
३१०