This page has not been fully proofread.

२०६
 
श्रीकटेशकाव्यकलापे
 
परिष्कृताधरं परं श्रुत्यन्तगोचरम् ।
 
लोचनं स्तौमि लोकानां किमप्यज्ञानमोचनम् ॥ ३ ॥
 
3. परिष्कृतमधनं चरति परिष्कृतोऽशनाचको येनेति च कर्णान्तगोच
खोचनं तदादरणीयं सर्वपाके च ।
 
प्रतीपशरभारावर्क पालकम् ।
 
दधामि हरिमान्धर्य गुहाशयमिहाथ (शा) ये ॥ ४ ॥
4. प्रतीगये परभाः तेषामारामस्य कोपनम् प्रतीपानां शत्रूणां राव
शरभारः मानसमूह
 
अदृश्य योगियरयजदीसिकरं हरिम् ।
उपतिष्ठे ऽधिकारुण्यमुद्यन्तमिव भास्करम् ॥ ५ ॥
 
देवतामादिमां वन्दे तां भुजगभूभृता ।
समुद्रमाश्रितामुर्वी पृथुचापमसाधिताम् ॥ ६ ॥
 
6. भुजगभूभृता शेषाचलेन सर्पराजेन आदिशेषेण च समुद्रमाि
नामानि र्ता, वमवर्तिनः पापेन समीकृत
 
खान
 
महती भूि
 
आनन्दनिलयं वन्दे श्रायं दुग्धार्णवादपि ।
 
श्रीधरं यत्र जागतिं परं ज्योतिर्निरनम् ॥ ७ ॥
 
7 जानि तु निति तेन दुग्धादपि श्रायत्वम् ।
 
प्रपन्नाभयदोस्तीति सत्यापय बचो मयि ।
 
नाळीकशब्द उचितः श्रीनिवासस्य ते यतः ॥ ८ ॥
 
6. मालीश तदोचितः असत्यवचनं तनोचितमित्यर्थः तेन कं
प्रपनाम इत्यादिकं वचः सत्यास्य कर्म नालीकशब्द उचित इत्याह श्रीनिम
धियः लक्ष्म्याः निवासः वासस्थाने हि मी पद्मम् स्वं च श्रीनिवासः । अतो नाती
उचित नालीपद युक्तमिति ।