This page has not been fully proofread.

अवणानन्दः
 
स्वाध्यायं न च हर्षहेतुमजयं नाध्यायममी च ते
 
तन्मे जन्म विपश्चितोऽपि विफलं शौर तिरश्चामिव ॥ ३७ ॥
भोगीशानमहीधरेन्द्रकुटीपाटीवाटीचर-
 
द्विल्लो फुडसरोजपत्रनयनाने लैकपात्रायितः ।
नाभीपद्मनिवासिधातुवदनमोचार द्वारती-
 
गाना कर्ण नष्ट कर्णयुगळः पायादपूर्वः प्रभुः ॥ ३८ ॥
 
38. जरारती वेदः।
 
नामेरेव बभूव यस्य गगनं नेसादसी सन्मणिः
 
चित्ताचत्परिपन्थि धाम शिशिरं तच्छेखरः फाछतः ।
प्राणात्तत्करकङ्कणाशनमदोमिलं च काद
 
शेषाद्रावलोकितो हरिरुरोभूपायितान्तःपुरः ॥ ३९ ॥
 
39. नामेरिति माया आसीदन्तरिक्षम् इति श्रुतिः। तमभिः गन
। चित्तात् मनसः तत्परिपन्यि शिविरं धाम चन्द्रः तच्छे
 
चन्द्रशेखर शिक
 
चन्द्रशेखरकरणस्य सर्पस्य अशनं वायुः प्राणाद्वायुरजावत' अदोमित्रं अनु
 
अभिः ।
 
झरे वाहनायक शकुनिं मुक्ता गजाश्वादिकान्
 
सर्वे संविशले कथं मणिमये तल्पेऽप्यनरूपे सति ।
 
विस्तीर्णाख्यहीन सुबहुषु खानेषु सत्स्वप्यहो
 
पुत्रं नाभिथिले न्यथाः कथमिमां पत्नी च यशखले ॥ ४० ॥
40. विस्ती भारी होना रहिता ये जनाः सव
 
अविरतमधुपानक्षुभ्यदक्षश्रवाणा-
 
मवनिभृदयमानामास्यमारभरीणाम् ।
 
परुषतममपास्य प्रत्यहं नित्यहर्ष-
 
मदमिदमलो पानामापि ॥ ४१ ॥