This page has not been fully proofread.

२९२
 
आमोदादतं ददाति विबुधवाताय जातावरो
गाम्भीर्यैकनिधिर्धनैरभिगतो यो जीवनप्रेप्सुभिः ॥ ३२
 
पुण्यारण्य महीरुहैरविरले पुण्यासवैश्शीत ले
नानादिग्जनसेव्यमान शिखरे नागाधिपक्ष्माधरे ।
आविर्भूतमुपासित मुनिजनैरप्राकृतं देवत
 
पद्माकान्त भुजान्तरं शुभपरीपाकाद्विलो कामहे ॥ ३३ ॥
 
अ जिप्रति वेङ्कटाचलपतेरारा चोरुद्वयी-
 
मध्यास्ते रशनामधारति फटोमासेवते नन्दकम् ।
वक्षःस्थ अयते श्रियं विहरते शरथाने च धी-
राली मुखचन्द्रमण्ड कोटीरमाटीकते ॥ ३४ ॥
 
ध्यातं योगकलाविलासरसि कैश्शीतं दयालोतसा
ख्यात मौळिषु कृत्रिमेतरगिरां की श्रिया विश्रमैः ।
वेण्डेन्द्रपद्विमोचन वातन्धयक्ष्मा घरे
 
जातं धाम निरामये प्रशमयत्वा तङ्कजाते मम ॥ ३५ ।
 
हेमाटोपविडम्बितुम यामालकां कामपि
 
प्रेमावेशपशेन यशसि वह वैमानिकेन्द्राचितः ।
क्षेमाणि स्वयमातनोतु जगतां कामाभिरामाकृति-
 
ना कोऽपि भुजङ्गभूधरशिरस्सीमातमालोपमः ॥ ३६ ॥
 
मातनतनयं तवाभिगमनं पश्यात्त्वदचक्ष
 
द्रव्यं नार्जयमाचरं न च ततः प्रायां त्वदिज्यामपि ।
 
1. धमधोममान- 4. निराकरोतु जगतामा
 
निरामने परि