This page has not been fully proofread.

श्रवणानन्दः
 
पादाम्भोजमहं भजामि भवतो वेदाचरथितं
 
प्रख्यातात् किल पन्नगाचरूपते यस्य प्रभावादसौ
सिद्धा मूर्ध्नि फणीश्वरस्य पृथिवी शर्वस्य चापो सुने-
 
रनिश्याक्षपद स्त्रिवर्णजनुषां शुश्रूषकाप्तिस्तथा ॥ १८ ॥
 
२८९
 
शर्वस्य मूभि आपो महारूपाः । अक्षपादस्य गोतमस्य मुनेः अधिः तदुपलक्षित
। नीति यावत् अभिः सिद्ध इति योजन
 
मूर्तीनां तिसृणां परा तु कतमेत्यज्जाक्ष संशेरते
 
आन्ति यान्ति च देवतान्तरपरैर्ये वाङ्मयैतामसेः ।
यः पादान् ददाति यस्तदुपसंगृह्णाति गृहाति वा
 
यथैतच्छिरसैव तेषु परमः को वेति पृच्छामि तान् ॥ १९ ॥
पर्यस्तव पङ्कजाक्ष गिरिजामाणेशिभूषणं
 
चाह वचरणारविन्दसलिलं चूडापदे मालिका ।
मन्त्रो नित्यमपोचितो ननु भवन्नानैव तद्योषितः
 
पारम्ये भक्तो मुकुन्द भुवि कः सन्देग्धि मन्देत्तरः ॥ २० ॥
 
नालीके जननं स्थितिं च भजतो नारायण ब्रह्मणः
स्थानेऽभूद् रज एवं कारणगुणः कार्ये हि स्ते गुणम् ।
 
ईशाने पुनरन्धकारिपदभाज्य' समस्तत् किल
 
श्रीषासे त्वयि सारसत्यविभवः सजावटीति स्फुटम् ॥ २१ ॥
 
नागेन्द्रादिविहार सारसवनस्तोमप्रकाशावहा
 
धीरोदारपदक्रमा मतिमताध्येया सुवर्णाकृतिः ।
 
पुष्यन्ती निजमौलिना सुमनसो ज्योतिष्मनोज्ज्वला
 
सय्येषा सुरपूज्य रज्यतितरां स्वय्येव लक्ष्मीरिव ॥ २२ ॥
 
अन्धम् ।