2026-03-08 05:43:12 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
सव्याख्यानः श्रीनिवासगुणाकरः
तुतामन्यतमवस्तुत्वमवेक्ष्य दृष्टा
२६५
निकटे त्वन्निकटे देहली कुतो या हेतोः
॥ अत एव त्वन्निकटे त्वदेहल्यां कुलशेखरदेहलीति व्यवहारः ।
देकं सिद्धाञ्जने द्रष्टव्यम् ॥ १५९ ॥
पल एव परमो यमाचतोऽलागतः
त्यैः सह मोदसे कमलया भान्त्यत्र ते सद्गुणाः ।
पतत्पशुक्रिमिशांगम्योऽत्र पूर्णेनसः
योग्योऽसि ममापि हन्त विमुखाः पश्यन्ति ते खामिताम् ॥ १६० ॥
वैकुण्ठाद्रूपशैल एवोत्कृष्ट इत्याह-- वैकुष्ठादिति ॥ यस्माद्वैकुण्ठात् अन
क्ले तवत्यैस्तत्र भवेः बैकुण्ठस्यैरित्यर्थः । अनन्तगरुडादिभिः सह आगतः
रख्या लक्ष्म्या 'मायावी त्यादिप्रकारेण मोदसे सन्तुष्टो भवसि । ततः
कुण्ठात् वैकुण्ठलोक वृपतेल एवं परम उत्कृष्टः अन हेतुमाह
। अल वेङ्कटाचले ते भवतः गुणाः भाश्रितसौन्दर्यापादकाः कार्यापादकाश्य
वामित्वसौशील्यसौलभ्यादिकाः ज्ञानशक्तिपूर्तिप्राप्त्यादिकाः भान्ति प्रकाशन्ते ।
इथोसदिति । यवि स्वर्गे सीदन्तीति योसदः तेषां मर्त्यानां मनुष्याणां
क्षिणां पशूनां चतुष्पदां क्रिमीणां दृशां दृष्टीनां गन्यः विषयः असि
सीत्यर्थः । पूर्ण सम्पूर्ण एनो यस्य तस्य ममापि अपिशब्देनात्यन्तनिकृष्टत्वं
। दृशः दृष्टेर्योभ्यः दृभ्योम्यः विषयः असि अगंयः हन्तेत्याश्वयें । अनेन
तिः । विमुखा अपि ते भवतः स्वामितां स्वामित्वं पश्यन्ति । भतो
इति भावः ॥ १६० ॥
1
नित्ये धाम्नि नमानमक्षमपि नो साक्षी न लिङ्गं धर्म
नित्या गीर्बहुभिः परैरितरथा नीता स्वयं दर्शय ।
तन्मे विश्वसिमि श्रुताः खलु गतायाता भवस्था न चेत्
तन्मे दर्शयसे न तदूपगिरिः श्रेः परं श्रीनिधे ॥। १६१ ॥
तुतामन्यतमवस्तुत्वमवेक्ष्य दृष्टा
२६५
निकटे त्वन्निकटे देहली कुतो या हेतोः
॥ अत एव त्वन्निकटे त्वदेहल्यां कुलशेखरदेहलीति व्यवहारः ।
देकं सिद्धाञ्जने द्रष्टव्यम् ॥ १५९ ॥
पल एव परमो यमाचतोऽलागतः
त्यैः सह मोदसे कमलया भान्त्यत्र ते सद्गुणाः ।
पतत्पशुक्रिमिशांगम्योऽत्र पूर्णेनसः
योग्योऽसि ममापि हन्त विमुखाः पश्यन्ति ते खामिताम् ॥ १६० ॥
वैकुण्ठाद्रूपशैल एवोत्कृष्ट इत्याह-- वैकुष्ठादिति ॥ यस्माद्वैकुण्ठात् अन
क्ले तवत्यैस्तत्र भवेः बैकुण्ठस्यैरित्यर्थः । अनन्तगरुडादिभिः सह आगतः
रख्या लक्ष्म्या 'मायावी त्यादिप्रकारेण मोदसे सन्तुष्टो भवसि । ततः
कुण्ठात् वैकुण्ठलोक वृपतेल एवं परम उत्कृष्टः अन हेतुमाह
। अल वेङ्कटाचले ते भवतः गुणाः भाश्रितसौन्दर्यापादकाः कार्यापादकाश्य
वामित्वसौशील्यसौलभ्यादिकाः ज्ञानशक्तिपूर्तिप्राप्त्यादिकाः भान्ति प्रकाशन्ते ।
इथोसदिति । यवि स्वर्गे सीदन्तीति योसदः तेषां मर्त्यानां मनुष्याणां
क्षिणां पशूनां चतुष्पदां क्रिमीणां दृशां दृष्टीनां गन्यः विषयः असि
सीत्यर्थः । पूर्ण सम्पूर्ण एनो यस्य तस्य ममापि अपिशब्देनात्यन्तनिकृष्टत्वं
। दृशः दृष्टेर्योभ्यः दृभ्योम्यः विषयः असि अगंयः हन्तेत्याश्वयें । अनेन
तिः । विमुखा अपि ते भवतः स्वामितां स्वामित्वं पश्यन्ति । भतो
इति भावः ॥ १६० ॥
1
नित्ये धाम्नि नमानमक्षमपि नो साक्षी न लिङ्गं धर्म
नित्या गीर्बहुभिः परैरितरथा नीता स्वयं दर्शय ।
तन्मे विश्वसिमि श्रुताः खलु गतायाता भवस्था न चेत्
तन्मे दर्शयसे न तदूपगिरिः श्रेः परं श्रीनिधे ॥। १६१ ॥