2026-03-08 05:43:12 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
सव्याख्यान : श्रीनिवासगुणाकरः
२६३
[]बोधकः भगवान् नो मुदेऽस्त्वित्याह-यतीति ॥ स
पुरुषोत्तम इति पुरुषश्रेष्ठ इति अनिशं सर्वकालेषु यस्य विष्णोः हृदय
उदा अविनाभावेन वधूर्लक्ष्मीः श्रयति आश्रयति
'स्त्रीप्रायमितरत्सर्व
अमम् । देवतिर्यचमनुष्येषु पुनामा भगवान् हरिः ॥ स्वीनाम्नी
नानयोर्विद्यते परम् । इति विष्णुपुराणात् । स पुरुषोरामः स्वस्य
पुरुषश्रेष्ठतां बोधयन्निय हृदये वक्षःस्थले यसतीति बासिनी रमा
स नः अस्माकं मुदे सन्तोषाण अस्तु भवतु ॥ १५५ ॥
स्वांशं स्वामिसरस्यपारकुसुमे नृणां मुदे कार्तिके
दिश्यां सितपक्षके लवमुपारुढं वृषाद्रीश्वरम् ।
दृष्ट्ा देवमुदे वियत्सरसि सत्सूनें कदम्भो हरिः
प्रेम्णोपमेत्य नीलरचितां (तं) नीलः स सङ्क्रीडते ॥ १५६ ॥
कोत्सवप्रकारगाह-स्वांशमिति । अपाराणि अनन्तानि कुसुमानि पुष्पाणि
स्मिन् स्वामिसरसि स्वामिपुष्करिण्यां नृणां मनुष्याणां मुद्दे सन्तोषाय
कार्तिकमासि सितपक्षके शुक्लपक्षे द्वादश्यां द्वादशी तिथी तब उड
छवः कोल' इत्यमरः । उपारुतमधिष्ठितवन्तं स्वांशं स्वांशभूतं वृषादीश्वरं
ति दृष्ट्रा देवमुदे देवानां सन्तोषाय सन्ति नक्षत्राण्येव सूनानि कुसुमानि
न्। पुष्पं प्रसून कुसुम मिति निघण्टुः । वियदेव आकाश एव
. अह्नः कशः दम्भो व्याजो यस्य सः [हरि] उहु एवं चन्द्रं च ।
वे चन्द्रे' इति निघण्टुः । नील (हीर) रचितां (सं) 'वनरचितां (ते)'
हीरमस्त्रिया मिति निघण्टुः [सुप्रेम्णा सन्तोषेण एत्य प्राप्य
कीडते । चिक्रीड नीलः स्फुटमिति पाठ ॥ १५६ ॥
$
घटित घटनापता यदि तव बहुलाधमुत्तमानन्दम् ।
भृत् कुरु मां नित्यं सेवे त्वां भवति हि खलाभस्ते ॥ १५७ ॥
२६३
[]बोधकः भगवान् नो मुदेऽस्त्वित्याह-यतीति ॥ स
पुरुषोत्तम इति पुरुषश्रेष्ठ इति अनिशं सर्वकालेषु यस्य विष्णोः हृदय
उदा अविनाभावेन वधूर्लक्ष्मीः श्रयति आश्रयति
'स्त्रीप्रायमितरत्सर्व
अमम् । देवतिर्यचमनुष्येषु पुनामा भगवान् हरिः ॥ स्वीनाम्नी
नानयोर्विद्यते परम् । इति विष्णुपुराणात् । स पुरुषोरामः स्वस्य
पुरुषश्रेष्ठतां बोधयन्निय हृदये वक्षःस्थले यसतीति बासिनी रमा
स नः अस्माकं मुदे सन्तोषाण अस्तु भवतु ॥ १५५ ॥
स्वांशं स्वामिसरस्यपारकुसुमे नृणां मुदे कार्तिके
दिश्यां सितपक्षके लवमुपारुढं वृषाद्रीश्वरम् ।
दृष्ट्ा देवमुदे वियत्सरसि सत्सूनें कदम्भो हरिः
प्रेम्णोपमेत्य नीलरचितां (तं) नीलः स सङ्क्रीडते ॥ १५६ ॥
कोत्सवप्रकारगाह-स्वांशमिति । अपाराणि अनन्तानि कुसुमानि पुष्पाणि
स्मिन् स्वामिसरसि स्वामिपुष्करिण्यां नृणां मनुष्याणां मुद्दे सन्तोषाय
कार्तिकमासि सितपक्षके शुक्लपक्षे द्वादश्यां द्वादशी तिथी तब उड
छवः कोल' इत्यमरः । उपारुतमधिष्ठितवन्तं स्वांशं स्वांशभूतं वृषादीश्वरं
ति दृष्ट्रा देवमुदे देवानां सन्तोषाय सन्ति नक्षत्राण्येव सूनानि कुसुमानि
न्। पुष्पं प्रसून कुसुम मिति निघण्टुः । वियदेव आकाश एव
. अह्नः कशः दम्भो व्याजो यस्य सः [हरि] उहु एवं चन्द्रं च ।
वे चन्द्रे' इति निघण्टुः । नील (हीर) रचितां (सं) 'वनरचितां (ते)'
हीरमस्त्रिया मिति निघण्टुः [सुप्रेम्णा सन्तोषेण एत्य प्राप्य
कीडते । चिक्रीड नीलः स्फुटमिति पाठ ॥ १५६ ॥
$
घटित घटनापता यदि तव बहुलाधमुत्तमानन्दम् ।
भृत् कुरु मां नित्यं सेवे त्वां भवति हि खलाभस्ते ॥ १५७ ॥