2026-03-08 05:43:11 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
२६२
आवेंकटेशकाव्यकलापे
छविद्विशिरांसि येन सः तथोक्तः कृतः अर्थः प्रयोजन
कार्तायै कृतार्थस्य अवाससमस्त कामत्वं तेन अन्यहं सर्वदा संस्फुरन
अर्ध पापं दहतीति अवधक् स चासौ शेषक्षितीयः सः क्षयो
asोक्तः दरं भयं अस्यास्तीति दरी स न भवतीत्यदरी दर
शङ्खवान्। 'दरोऽस्त्रियां भये व
उत्प्रकाशमाने अरि(रि)स्य सः
इत्यमरः । अरण्यस्य सन्ती
नीलः श्यामलः । नीलया
वर्तत इति सनीलः स प्रसिद्धः हरिः नः स्वस्ति शुभं दद्यात् द
तब मुखरुचिमा सशक्तया समाजो
नखमिपदशवर्ष्या पादयोस्ते पपात ।
अथ तद सहमजं छादयत् तं सगन्धं
स्वयमपि बहुसंख्यं तत्फलार्थं तथाभूत् ॥ १
सहस्रकमलैः चन्द्र (न्द्रेण) मुख्य (ख) रुचिमा पूजा कृतेत्यत्र
मया लक्ष्म्या सह वर्तत इति समस्तस्य सम्बुद्धिः अप्सु उदकेषु
चन्द्रः 'अब्जो जैवातृकः सोम' इत्यमरः । सद्धे समूहे श
'सङ्घ शक्तिः कलौ युगे' इत्युक्तरीत्या सङ्घदर्शनेऽनुग्रहोदया
मुखरुचि मुखकान्ति आप्तुं प्रातुं नख इति नखरा इति मित्राणि व्य
दश वर्माणि शरीराणि यस्य तादृशः सन् ते भवतश्चरणयोः पादयं
तवान् । अथ पतनानन्तरं [अर्ज] पद्मे तस्य चन्द्रस्य असई मुख
सत् सगन्धं समर्थं सपरिमलं च गन्धो गन्धक आमोदे लेशे
रिति विश्वः । तं चन्द्रं छादयत् आच्छादनं कुर्वत् स्वयमपि बड़ी
गणना यस्य तद्बहुसंख्यम् । सत्फलार्थं तस्य मुखस्य फलार्थं रुचिर
पादपतितं यथा तथा अभूत् आसीत् । सहस्रपमैः पूजा कृतेत्यर्थः ॥
श्रयति यस्य वधूर्हृदयं सदा स पुरुषोत्तम इत्यनिशं ह
पुरुषोत्तमताम
आवेंकटेशकाव्यकलापे
छविद्विशिरांसि येन सः तथोक्तः कृतः अर्थः प्रयोजन
कार्तायै कृतार्थस्य अवाससमस्त कामत्वं तेन अन्यहं सर्वदा संस्फुरन
अर्ध पापं दहतीति अवधक् स चासौ शेषक्षितीयः सः क्षयो
asोक्तः दरं भयं अस्यास्तीति दरी स न भवतीत्यदरी दर
शङ्खवान्। 'दरोऽस्त्रियां भये व
उत्प्रकाशमाने अरि(रि)स्य सः
इत्यमरः । अरण्यस्य सन्ती
नीलः श्यामलः । नीलया
वर्तत इति सनीलः स प्रसिद्धः हरिः नः स्वस्ति शुभं दद्यात् द
तब मुखरुचिमा सशक्तया समाजो
नखमिपदशवर्ष्या पादयोस्ते पपात ।
अथ तद सहमजं छादयत् तं सगन्धं
स्वयमपि बहुसंख्यं तत्फलार्थं तथाभूत् ॥ १
सहस्रकमलैः चन्द्र (न्द्रेण) मुख्य (ख) रुचिमा पूजा कृतेत्यत्र
मया लक्ष्म्या सह वर्तत इति समस्तस्य सम्बुद्धिः अप्सु उदकेषु
चन्द्रः 'अब्जो जैवातृकः सोम' इत्यमरः । सद्धे समूहे श
'सङ्घ शक्तिः कलौ युगे' इत्युक्तरीत्या सङ्घदर्शनेऽनुग्रहोदया
मुखरुचि मुखकान्ति आप्तुं प्रातुं नख इति नखरा इति मित्राणि व्य
दश वर्माणि शरीराणि यस्य तादृशः सन् ते भवतश्चरणयोः पादयं
तवान् । अथ पतनानन्तरं [अर्ज] पद्मे तस्य चन्द्रस्य असई मुख
सत् सगन्धं समर्थं सपरिमलं च गन्धो गन्धक आमोदे लेशे
रिति विश्वः । तं चन्द्रं छादयत् आच्छादनं कुर्वत् स्वयमपि बड़ी
गणना यस्य तद्बहुसंख्यम् । सत्फलार्थं तस्य मुखस्य फलार्थं रुचिर
पादपतितं यथा तथा अभूत् आसीत् । सहस्रपमैः पूजा कृतेत्यर्थः ॥
श्रयति यस्य वधूर्हृदयं सदा स पुरुषोत्तम इत्यनिशं ह
पुरुषोत्तमताम