2026-03-08 05:43:11 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
सव्याख्यानः श्रीनिवासगुणाकरः
२५९
प्रेत्यर्थः । स्वस्थ अक्षिणी नेवस्थानीयाँ सूर्यचन्द्रौ आस्य स्वमु अभिः
इत्यर्थः । तैः आ प्रकाशमानं स्वं स्वकीयं कं शिरः अन्तरिक्षं च
रजोभिः छादयद्भिः अत एव समस: अन्धकारस्य भासः भायाः कान्त्या
बियरणे विपुलीकरणे पटुभिः समर्थः आजत् प्रकाशमानं सत्त्व
यां तैः जन्ये युद्धे सक्कै आसक्तैः स्वेन भगवता कृतैः खण्डितैः स्वस्थ
रि वाचि तिष्ठन्तीति स्वगीः खाः ते न भवन्तीति नस्यगीः स्थाः ।
प्रमासः । भगवदाशङ्क्षिभिः असुरैः भिनाक्षः मिननेलः भिन्न-
इत्यर्थः । तथापि चारुः सुन्दरः गु(ग) नेत्रं यस्य सः सहृदयानां
रर्ण रक्षकः अः विष्णुः मा मां पुनातु पविलीकरोतु । अकारो
कमलेप्यणे गण इति निघण्टुः । अस स्वपदानि भगवद्वाच-
१८ ॥
B
भृन्मामच चक्षुषोथ हृदये विन्यस्य मे सर्वदा
त्वां वर्ते विशयोऽस्ति ते यदि परित्यक्ते तरप्रत्ययः ।
कारुण्य गापत तरलसरिकपालं तु मां
कृत्वा तल विलोकयोज्ज्वलमते मा मध्ववाच्यादरः ॥ १४९ ॥
शुषि हृदये च त्वां विन्यस्य वर्ते इत्याह श्रीभृदिति ॥ हे श्रीमृत्
सर्वदा सर्वकाले मे मम पक्षपोलयोः हृदये स्वान्ते च 'स्वान्तं
इत्यमरः । खां भवन्तं विन्यस्य [अव] स्थाप्य वर्ते स्थितोऽसि ।
दासमित्यर्थः । अब रक्ष । उक्तार्थे विशयः संशयः अस्ति यदि
परित्यक्तः विसृष्टः इतरेषु यदन्येषु प्रत्ययो विश्वासो यस्य सः सन् ।
नशपथज्ञानविश्वासहेतुपु' इति निघण्टुः । मां तव भवतः काम्ययां
। 'अधीनो नित्र आयत' इत्यमर: । आपत चरायाः अतिशयेनापतन्त्याः
उसस्याः प्रकाशमानायाः धाराया दृष्टिधारायाः एकपालं मुख्यविषये
यातिसूक्ष्मस्यात् सम्यग्दर्शनीयमित्यर्थः । हे उज्ज्वलमते प्रकाशमानबुद्धे
२५९
प्रेत्यर्थः । स्वस्थ अक्षिणी नेवस्थानीयाँ सूर्यचन्द्रौ आस्य स्वमु अभिः
इत्यर्थः । तैः आ प्रकाशमानं स्वं स्वकीयं कं शिरः अन्तरिक्षं च
रजोभिः छादयद्भिः अत एव समस: अन्धकारस्य भासः भायाः कान्त्या
बियरणे विपुलीकरणे पटुभिः समर्थः आजत् प्रकाशमानं सत्त्व
यां तैः जन्ये युद्धे सक्कै आसक्तैः स्वेन भगवता कृतैः खण्डितैः स्वस्थ
रि वाचि तिष्ठन्तीति स्वगीः खाः ते न भवन्तीति नस्यगीः स्थाः ।
प्रमासः । भगवदाशङ्क्षिभिः असुरैः भिनाक्षः मिननेलः भिन्न-
इत्यर्थः । तथापि चारुः सुन्दरः गु(ग) नेत्रं यस्य सः सहृदयानां
रर्ण रक्षकः अः विष्णुः मा मां पुनातु पविलीकरोतु । अकारो
कमलेप्यणे गण इति निघण्टुः । अस स्वपदानि भगवद्वाच-
१८ ॥
B
भृन्मामच चक्षुषोथ हृदये विन्यस्य मे सर्वदा
त्वां वर्ते विशयोऽस्ति ते यदि परित्यक्ते तरप्रत्ययः ।
कारुण्य गापत तरलसरिकपालं तु मां
कृत्वा तल विलोकयोज्ज्वलमते मा मध्ववाच्यादरः ॥ १४९ ॥
शुषि हृदये च त्वां विन्यस्य वर्ते इत्याह श्रीभृदिति ॥ हे श्रीमृत्
सर्वदा सर्वकाले मे मम पक्षपोलयोः हृदये स्वान्ते च 'स्वान्तं
इत्यमरः । खां भवन्तं विन्यस्य [अव] स्थाप्य वर्ते स्थितोऽसि ।
दासमित्यर्थः । अब रक्ष । उक्तार्थे विशयः संशयः अस्ति यदि
परित्यक्तः विसृष्टः इतरेषु यदन्येषु प्रत्ययो विश्वासो यस्य सः सन् ।
नशपथज्ञानविश्वासहेतुपु' इति निघण्टुः । मां तव भवतः काम्ययां
। 'अधीनो नित्र आयत' इत्यमर: । आपत चरायाः अतिशयेनापतन्त्याः
उसस्याः प्रकाशमानायाः धाराया दृष्टिधारायाः एकपालं मुख्यविषये
यातिसूक्ष्मस्यात् सम्यग्दर्शनीयमित्यर्थः । हे उज्ज्वलमते प्रकाशमानबुद्धे