This page has not been fully proofread.

२५२
 
श्रीकटेशकाव्यकलापे
 
तरपुप्पे प्रीततमः प्रीतिविशिष्टः । तस्मात्कारणात् सुलभे तुमेत
सुलभ देहायासाभावात् सुखेन लभ्यं हृत्य हृदयकमले अरु
पूर्वजन्मनि गोपीशो भूरङ्गनाथ इदानीं तोण्डप्रभुर्जातः कुलालन
जगामेत्यर्थः ॥ १३६ ॥
 
नायं शीतकरी जगत्सु विहरच्चत्कीर्तिलक्ष्म्याः करे
श्वेता न च लक्ष्मयम्भरकुलं नो कौमुदी तार
शीतत्विट्पटवास जाति कुसुमवाताः सुरखीकर-
क्षिप्तास्तचनुसङ्गतास्तदनिशं ते हि अमन्त्यम्बरे ।
 
कीर्तितनुसता जातिमाताः अमन्तीत्याह--नायमिति ॥
मानचन्द्रः शीतकरो न भवति । परन्तु [जगत्यु विहरत्] स्वत्कीरि
कीर्तिर्येश एवं लक्ष्मीस्तस्याः करे हस्ते श्वेता श्वेतकमलम् ।
प्रयोगात् लक्ष्म कलई न च न भवतीत्यर्थः । परन्तु बम्भरकुले
एते कौमुदीतारकाः कौमुदीतारकाणि नो न भवन्तीत्यर्थः । परन्तु
तस्याः कीर्तिलक्ष्म्याः तनुसङ्गताः शरीरसङ्गताः सुरखीणां करैः
शीतस्थिट् कर्पूरं कर्पूरस्य चन्द्रसंज्ञत्वात् कर्पूरमयः पटवास इत्यर्थः
स्चन्द्रसंज्ञ इत्यमरः । जातिकुसुममाताः मारतीसमूहाः सुमना म
रित्यमरः । तत् तस्मात्कारणात् अनिशे सर्वदा ते सुमादयः अ
भ्रमन्ति भ्रमणं कुर्वन्ति ॥ १३७ ॥
 
रूपि स्वं गुणमादधाति निकटे स्वच्छेऽन्यरूपास्पदे
रान्तस्फटिके जपासुममिह प्राप्तं विचितं महत् ।
श्यामोऽप्यात्मगुणेन काममतनोः श्यामाः पुरा गोपिकाः
रक्ता नन्दतपोविपाकजनने शेपाचलाधीश्वर ॥ १३८
 
स्वगुणेन गोषिकाः रक्ताः करोपीत्याह