Sorry, you aren't authorized to use this feature.

This page has not been fully proofread.

संव्याख्यान
: श्रीनिवासगुणाकरः
 
सममसममनन्तं मङ्गलं मङ्गलानाम्
 
अमलम मलमासा भासयन्तं जगन्ति ।
 
हृदयहृदयमुष्णाद्योतहृष्यन्नशुष्य-
 
कमलकमलनेव स्तोत्रपातं करोमि ॥ १३५ ॥
 
२५१
 
[] स (स्तो पत्रीकरोमीत्याह- सममिति ॥ मया लक्ष्म्या सह वर्तत इति
उसमे सबशरहितं अनन्त अन्तरहितं सत्यं ज्ञानमनन्तं
 
' इति
शानां शुभानां मङ्गलं मलमूर्त अमल्या स्वच्छया भासा स्वतेजसा
कान् भासयन्तं प्रकाशी कुर्वन्तम् । तस्य भासा सर्वमिदं विभाति
छत् मनोहरः अयः शुभावहो विधिर्यस्य से (तस्थ) [हत] हृदयं अयः
) [स्थाने] यस्य तम् । उष्णप्रकाशेन सूर्येण हृप्यत् विकसत् ननुप्यत्
समासः । कमलं जलं यस्य तत कमलं जपायो' रित्यमरः ।
म पद्मं तदिव नेलं यस्य तम् सूर्यकिरणविकसज्जलमध्यस्थितफलनेत्र
'अ इति भगवतो नारायणस्य प्रथमाभिधानं 'अकारो विष्णुवाचक
स्मृत्योश्ध अलमत्यन्तं स्तोकस्य पात्रं करोमि स्तोत्रस्य विपक्षीकरो-
१३५ ॥
 
प्रीतः श्रीश वपुःश्रमेण सुमदे भूरदासे धन-
 
या प्रीततरः सुवर्णमुमुदे तोण्डप्रभौ निर्व्यये ।
 
नाथ प्रीतमः कुलालजरठे मृत्सूनदे वत्सुमे
 
प्रीतिस्ते सुलमे ममाद्य सुलभ हत्याङ्गीकुरु ॥ १३६ ॥
 
इत्यमी कुर्वित्याह-प्रीत इति ॥ वपुषः शरीरस्य श्रमेण आयासेन
दायके उद्याननिर्माणे थे (ने) त्यर्थः । भूरनदासे भरनामके गोपीशे
[प्रीतः ] । धनच्युत्या काञ्चनधनच्युत्या सुवर्णसुमदे सुवर्णपुष्पदाय के
सोण्डमा चक्रवर्तिनि (Gari) प्रीततरः अत्यन्तप्रीतियुक्तः ।
रन् । निर्व्यये धनव्ययरहिते भुलूनदे कुशलनरठे कुलालवृद्धे तसुमे