This page has not been fully proofread.

२५०
 
श्री वेंकटेशकाव्यकलापे
 
आनन्दवाप्पाणि तेषां सन्दोहः समूहो येषां ते सुस्पन्दाः
वात्यादिवटुब्धनाः । स्वदद्रिः बेटाचलः तस्य उपवने समीपने
स्वनाः' त्वदी सरगाणा इत्यर्थः । अत एव भूपायनाः
वायवः इति एवंप्रकारेण वान्तु प्रसरन्तु ॥ १२३ ॥
 
जीवाः पात्राणि माया विपुलयवनिका जालानि
आता मायाविकारापकरणपदं यान्ति देखी
श्री कौस्तुभातिपरक्शा वीक्षणोत्का नटी
लीलादीन् सत्रधारः त्वमखिलभुवनं नाटकरते र
 
कर्मवात
 
ते जगनाटक.... इत्याह-जीवा इति ॥ हे रमेश जीवाः
""
स्थानीयानि । माया प्रकृति मायां तु प्रकृतिं विद्यान्मार
मित्युक्तेः। बिपुल्यवनिका विस्तारी मताच्छादनपट
सूत्रजालानि सूत्रसमूहाः मायाविकारा हि प्रकृतेः विकारा मह
(पद) उपकरणशब्दं यान्ति प्राप्नुवन्ति । उपकरणशब्दवाच्या
श्रीवत्सः लाञ्छनं कौस्तुभमणिश्च पटिछे पटुतरे पेयौ पेटिय
प्रलयसमये श्रीदरसे प्रकृतेः कौस्तुभे जीवानां च लयश्रवणादि (प
ईक्षणे दर्शने उत्काः काङ्क्षमाणाः प्रकृतिपरक्शा न भवन्तीति
प्रकृत्यनधीना इत्यर्थः । सदा पदयन्ति सूरय' इत्युक्तेः । नित्य (त्या)
श्रीलक्ष्मी नटी नटी स्थानीया स्वं भवान् सूत्रधारः असि अभय
अखिलभुवनं अखिललोक ते नाटकः (१) नाटकस्थानीयः । सर्वे
मासीदिति भावः ॥ १३४ ॥
 
1. स्वाति मूळे पचम्यन्ता दृश्यमाना परमिति भाति
2. असा पदस्य व्याख्यानं रयतेली' इति युक्तमिति भा
इति पा