2026-03-08 05:43:07 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
२४६
श्री वेंकटेश काव्यकछापे
योग्याः भुजा यस्य तं विटपवत् मशस्तभुजं च किसलयैः
'किसालय किसलय मिति द्विरूपकोशः । आमेवामा यस्य सः
दन्तच्छद अधरो यस्य से, किसलया एवामः अधरो यस्य तं च
अभिकं गल गयाख्यं गिरिं मलयपर्वतमित्यर्थः । श्रिते भा
'अद बहुलं बहु' इत्यमरः हे अदन सर्वोकृष्टेति सम्बु
अधिकं अलये नाशरहितं गिरिं वेङ्कटाचलं श्रितं च अमेयया
लक्ष्म्या शोभया देव्या च अश्चितं पूजितम् । 'अक्षु गतिपूजनयो '
भवन्तं, पटुः समर्थश्वासौ पटीरधन्दनवृक्षः स इति बुध्या
किमित्यन्वयः । उरगाश्चन्दनवृक्षमाश्रयन्तीति प्रसिद्धिः । पटु
वा ॥ १२८ ॥
त्वां वल्मीकगतं पुराऽतिसुरमे संवेष्टयन्तः फणि-
श्रेष्ठाः शीर्षजालमनिलया गन्धैकवश्यान्तराः ।
गोक्षीरच्युतवामलूरुकभयप्रत्यक्तवन्तः (यः) परे
भान्तीमे कि बेङ्कटाचलपते श्रीवासवान्तरम् (र)
सर्पाः त्वां त्वया न गच्छन्तीत्याह-वामिति ॥ हे अति
गन्धपूर्ण हे वेंकटाचलपते पुरा पूर्वं कदाचित् पुरा पुराणे निकटे
भाविनो रिति (पु' इति विश्वः । यस्मीकं वामलूरुं गतं प्राप्तं त्वां शीर्ष
मश्च मध्ये निलयो येषां ते गौकस्य गन्धस्यैव वश्यं स्वाधीनं
येषां ते फणिश्रेष्ठाः सर्वश्रेष्ठाः संवेष्टयन्तः संवेष्टमानाः । हे श्रीवासबाह
लक्ष्म्या वास निवासभूतः बाहोः अन्तरं मध्ये यस्य सः । गोक्षी
च्युतः द्रवीभूतः वामकुर्वेषां ते गोक्षीरच्युतयामहरुका । अत
स्मत्यक्तवन्तः भगवद्विग्रहं त्यक्तवन्तः ['ये तेभ्यः [] परे अन्ये
अपलायिताः सर्पाः भान्ति किमु प्रकाशन्ते किमु 'बागवराध नाकु
पुंनपुंसक' मिल्यमरः । केचिद्गन्धलेोभादापादचूड वेष्टिताः केचित
॥ भयादित्यर्थः ॥ १२९ ॥
श्री वेंकटेश काव्यकछापे
योग्याः भुजा यस्य तं विटपवत् मशस्तभुजं च किसलयैः
'किसालय किसलय मिति द्विरूपकोशः । आमेवामा यस्य सः
दन्तच्छद अधरो यस्य से, किसलया एवामः अधरो यस्य तं च
अभिकं गल गयाख्यं गिरिं मलयपर्वतमित्यर्थः । श्रिते भा
'अद बहुलं बहु' इत्यमरः हे अदन सर्वोकृष्टेति सम्बु
अधिकं अलये नाशरहितं गिरिं वेङ्कटाचलं श्रितं च अमेयया
लक्ष्म्या शोभया देव्या च अश्चितं पूजितम् । 'अक्षु गतिपूजनयो '
भवन्तं, पटुः समर्थश्वासौ पटीरधन्दनवृक्षः स इति बुध्या
किमित्यन्वयः । उरगाश्चन्दनवृक्षमाश्रयन्तीति प्रसिद्धिः । पटु
वा ॥ १२८ ॥
त्वां वल्मीकगतं पुराऽतिसुरमे संवेष्टयन्तः फणि-
श्रेष्ठाः शीर्षजालमनिलया गन्धैकवश्यान्तराः ।
गोक्षीरच्युतवामलूरुकभयप्रत्यक्तवन्तः (यः) परे
भान्तीमे कि बेङ्कटाचलपते श्रीवासवान्तरम् (र)
सर्पाः त्वां त्वया न गच्छन्तीत्याह-वामिति ॥ हे अति
गन्धपूर्ण हे वेंकटाचलपते पुरा पूर्वं कदाचित् पुरा पुराणे निकटे
भाविनो रिति (पु' इति विश्वः । यस्मीकं वामलूरुं गतं प्राप्तं त्वां शीर्ष
मश्च मध्ये निलयो येषां ते गौकस्य गन्धस्यैव वश्यं स्वाधीनं
येषां ते फणिश्रेष्ठाः सर्वश्रेष्ठाः संवेष्टयन्तः संवेष्टमानाः । हे श्रीवासबाह
लक्ष्म्या वास निवासभूतः बाहोः अन्तरं मध्ये यस्य सः । गोक्षी
च्युतः द्रवीभूतः वामकुर्वेषां ते गोक्षीरच्युतयामहरुका । अत
स्मत्यक्तवन्तः भगवद्विग्रहं त्यक्तवन्तः ['ये तेभ्यः [] परे अन्ये
अपलायिताः सर्पाः भान्ति किमु प्रकाशन्ते किमु 'बागवराध नाकु
पुंनपुंसक' मिल्यमरः । केचिद्गन्धलेोभादापादचूड वेष्टिताः केचित
॥ भयादित्यर्थः ॥ १२९ ॥