हंससंदेशः /72

<page>
<ignore lang="sa">१४
 
</ignore>
<ignore lang="sa">हंससन्देशे
 
</ignore>
<verse lang="sa">यस्यां नित्यं निहितनयनो हस्तिशैलाधिवासी

द्वन्द्वातीतस्स खलु पुरुषो दृश्यते सत्यकामः ॥
२६</verse>
<verse>तामासीदन्प्रणम नगरीं भक्तिनम्रेण मूर्ध्ना

जाता मादौ कृतयुगमुखे धातुरिच्छावशेन ।

यद्वीर्थीनां करिगिरिपतेर्वाहवेगावधूतान्
 

अन्यात्रेणूंस्त्रिदशपतयो धारयन्त्युत्तमाङ्गैः ॥
 
२७</verse>
<verse lang="sa" merge-next="true">मन्दाधूतात्तदनु महितो निस्सृतश्च चूतषण्डात्
 

पार्श्वे तस्याः पशुपतिशिरश्चन्द्रनीहारवाही ।
 
२६
 
२७
 
किर
 
</verse>
<p lang="sa">भूमेः पृथिव्याः उचितविभवं योग्यैश्वर्यभूतं भूषणं आभरणं काञ्चीं काञ्चीनगरं तत्र

सत्यव्रतक्षेत्रे द्रक्ष्यसि । यस्यां कांच्यां नित्यं सदा निहितनयनः न्यस्तकक्षक्षः

हस्तिशैले हस्तिगिरौ अधिवासी अधिवस्तुं शीलवान् द्वन्द्वातीतः सुखदुःखादिद्वन्द्व-

रहितः सत्यकामः यथार्थसङ्कल्पः स पुरुषः प्रास
स रसिद्धः परमपुरुषः प्रसिद्धः परमपुरुषः वरदाख्यो
 

विष्णुः दृश्यते खलु ॥
 
२६</p>
<p lang="sa">मुक्तिक्षेतत्रभूतां काञ्चचीं गत्वा ताम् पुरीं प्रणमेत्याह । तामिति ॥ त्रिदश-

पतयः देवश्रेष्ठाः यस्याः कांच्या वीथ्यः यद्वीथ्यस्तासां करिगिरिपतेः हस्तिगिरिनाथ
स्य
वरदस्य वाहस्य अश्वस्य वेगेन अवधूतान् समुद्भूतान् धन्यान् (तदश्वपादस्पर्शात् )

कृतार्थान् रेणून् पांसून् उत्तमाङ्गःगैः शिरोभिः धारयन्ति आदौ कृतयुगस्य मुखे

प्रारम्भे धातुः ब्रह्मणः इच्छावशेन जातां तां प्रसिद्धां नगरीरीं काञ्चीं आसीदन् उप-

गच्छन् (त्वं) भक्त्या नत्म्रेण नतेन मूर्ध्ना शिरसा प्रणम नमस्कुरु ॥
 
२७
 
</p>
<p lang="sa" merge-next="true">तत्रागतं त्वां मन्दमारुतोऽपि सेविष्यत इत्याह । मन्देति ॥ तदनु मन्दं

आधूताच्चलितात् । चूतानां षण्डात्समूहात् निःसृतः निर्गतः (अनेन <fix> </fix>मान्द्यमुक्तं)

महितः पूजितः तस्याः कांच्याः पार्श्वे पश्चिमपार्श्वभागे (विद्यमानस्य) पशुपतेः

एकाम्रनाथाख्यस्य शिवस्य शिरसि (स्थितस्य) चन्द्रस्य नीहारं हिमं ताच्छील्येन

वहतीति तथोक्तः (अनेन शैत्यमक्तं) कम्पायाः कम्पाख्यनद्याः पाथसि जले
 
</p>
</page>