हंससंदेशः /67

<page>
<ignore lang="sa">प्रथमाश्वासः
 
</ignore>
<verse lang="sa">सार्धं कान्तैश्शबर सुदृशामद्रिकुञ्जेषु रागा
-
दासीनानां क्षणमस<fix>म</fix>ये दृश्यचन्द्रोदयश्रीः ।

उड्डीयेथास्सरसिजवन नाद्दक्षिणाशानुसारी
 

पश्यन्दूरात्प्रबलगरुतां पक्षिणां दत्तवर्त्मा ॥
 
१६</verse>
<verse lang="sa">अङ्गीकुर्वन्नमृतरुचिरामुत्पतिष्णोस्सलीलं
 
एनी
 

छायामन्तस्तव मणिमयो माल्यवानेष शैलः ।

शोभां वक्ष्यत्यधिकललितां शोभमानामतीन्दो-

र्देवस्यादेरुपजनयतो माननादिन्दुबिम्ब
 
१६
 
म् ॥ १७
 
ॐ </verse>
<p lang="sa">एवं पद्मिनीमनुनीय सरोजवनादुत्पतेत्याह । सार्धमिति ॥ अद्वीरीणां

गिरीणां कुञ्जेषु लतागृहेषु कान्तै स्सार्धं पतिभिस्सह रागात् स्नेहात् आसीनानां

उपविशन्तीनां शबराणां व्याघानां सुदृशां स्त्रीणां असमये अकाले । क्षणं पाद-

घटिकामात्रं । दृश्या विलोकनीया चन्द्रोदयस्येव श्रीः शोभा यस्मिंस्तथोक्तः ।

दक्षिणाशानुसारी दक्षिणदिगनुसरणशीलः । दूरात् पश्यन् । प्रबले दृढे गरुतौ पक्षौ

येषान्ते प्रबलगरुतस्तेषां । पक्षिणां शरभादीनां । दत्तं वितीर्णं वर्त्म मार्गः येन सः

दत्तवर्त्मा च सन् । सरसिजवनात् । पद्मवनात् । उड्डीयेथाः उत्पत ॥
 
१६
 
</p>
<p lang="sa">आकाशे गमनवेळायां तव छायामन्तर्वहन्माल्यवान् मानसाच्चन्द्रबिम्बं

सृजतस्सर्वेश्वरस्य शोभान्धरिष्यतीत्याह । अंगीति । सलीलं लीलया सहितं

यथातथा । उत्पतिष्णोः ऊर्ध्वं गच्छतः । अतिक्रान्तः इन्दु अतीन्दुस्तस्य । (धाव-

ल्यादिति<fix> </fix>भावः) तव अमृतवत् सुधावत् रुचिरां रम्यां । छायां कान्ति । अन्तः

मध्ये । अंगोकुर्वन् स्वीकुर्वाणः । मणिः प्रकृतः अबत्र मणिमय इन्द्रनीलप्रचुरः एषः

पुरोवर्ती माल्यवान् नाम शैलः गिरिः मानसात् हृदयात् । इन्दुबिम्बं चन्द्र-

मण्डलं । उपजनयतः सृजतः । आदेर्देवस्य आदिदेवस्य विष्णोः । शोभमानां प्रका-

शमानां अधिकं ललितां मनोहरां शोभां कान्ति वक्ष्यति धरिष्यति ॥
 
१७
 
</p>
</page>