This page has not been fully proofread.

—v. 3.13 ]
 
पचमोऽङ्कः ।
 
३५५
 
९ काम्चुकीयः - अहोतुखलु विपद्यमानाभ्युदये राक्षसकुले विपन्नसर्व-
साधनस्य निहतवीरपुरुषस्य स्वयं च प्राणसंशयं प्राप्तस्येदानीमपि
प्रसन्नत्वं नोपगच्छति महाराजस्य बुद्धिः । को हि नाम,
चलत्तरङ्गाहतभीमवेलमुदीर्णनक्राकुलनीलनीरम् ।
समुद्रमाक्रान्तमवेक्ष्य तस्मै दारप्रदानान्न करोति शान्तिम् ॥ १ ॥
 
अपि च
 
प्रहस्तप्रमुखा वीराः कुम्भकर्णपुरस्सराः ।
 
निहता राघवेणाद्य शक्रजिच्चापि निर्गतः ॥ २॥
 
एवमपि गते,
 
मदनवशगतो महानयार्थं सचिववचोऽप्यनवेक्ष्य वीरमानी ।
रघुकुलवृषभस्य तस्य देवीं जनकसुतां न ददाति योद्धुकामः ॥ ३ ॥
( प्रविश्य )
 
विद्युजिह्नः - अपि सुखमार्यस्य ।
 
३ काञ्चुकीयः - विद्युज्जिह्न ! गच्छ, महाराजवचनाद् रामलक्ष्मणयोः
 
शिरः प्रतिकृतिरानीयताम् ।
 
विधुजिह्न: - यदाज्ञापयति महाराज: । (निष्क्रान्तः । )
 
६ काञ्चुकीयः- यावदहमपि
 
महाराजस्य
 
( निष्क्रान्तः । )
 
प्रत्यन्तरीभविष्यामि ।
 
विष्कम्भकः ।
 
( तत: प्रविशति राक्षसीगणपरिवृता सीता )
 
सीता - किष्णुहु अय्यउत्तस्स आगमणेण पहळादिअस्स हिअअस्स
अज्ज आवेओ विअ संवृत्तो । अणिट्टाणि निमित्ताणि अ
१२ दिस्सन्ति । एवं वि दाणि ( अच्चाहिअं ?) हिअअस्स महन्तो
अब्भुदओ वढइ । सव्वहा इस्सरा सन्ति करन्तु । [ किन्नु खल्वार्थ-
 
३५