This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
३४२
 
अभिषेक नाटके
 
</ignore>
<p><stage>
( ततः प्रविशति विभीषणः । )
 
</stage></p>
<ignore>
[iii.12.
 
</ignore>
<p><speaker>
विभीषणः - </speaker> <stage>( सविमर्शम् )</stage> अहोतुखलु महाराजस्य विपरीता खलु
 

बुद्धिः संवृत्ता । कुतः,
 
</p>
<verse>
मयोक्तो मैथिली तस्मै बहुशो दीयतामिति ।
 

न मे शृणोति वचनं सुहृदां शोककारणात् ॥ १३॥
</verse>
<p><stage>
( उपेत्य )
 
</stage></p>
<metadata>speaker = inherit</metadata>
<p>
जयतु महाराजः ।
 
</p>
<p><speaker>
रावणः -</speaker> विभीषण ! एह्येहि । उपविश ।
 
</p>
<p><speaker>
विभीषण: -</speaker> एष एष उपविशामि । <stage>( उपविशति )
</stage></p>
<p><speaker>
रावणः-</speaker>विभीषण ! निर्विण्णमिव त्वां लक्षये ।
 
</p>
<p><speaker>
विभीषणः -</speaker> निर्वेद एव खल्त्रनुक्तमाग्राहिणं स्वामिनमुपाश्रित<error>स्व
</error><fix>स्य</fix>
भृत्यजनस्य ।
 
:
</p>
<p><speaker>रावणः
-</speaker> छिद्यतामेषा कथा । त्वमपि तावद् वानरमानय ।
 
राव
</p>
<p><speaker>विभीष
णः -
 
९ विभीषणः -
</speaker> यदाज्ञापयति महाराजः । <stage>(निष्क्रान्तः । )
 
</stage></p>
<p><stage>
( ततः प्रविशति राक्षसैर्गृहीतो हनूमान् । )
 
</stage></p>
<p><speaker>
वेंर्वे -</speaker> आः इत इतः ।
 
१२
</p>
<p><speaker>
हनूमान् -
 
</speaker></p>
<verse>
नैवाहं धर्षितस्तेन नैर्ऋतेन दुरात्मना ।
 

स्वयं ग्रहणमापन्नो राक्षसेशदिदृक्षया ॥ १४ ॥
 
</verse>
<p><stage>
( उपगम्य )
 
</stage></p>
<p>
भो राजन् ! अपि कुशली भवान् ।
 
</p>
<p><speaker>
रावणः : - </speaker> <stage>( सावज्ञम् )</stage> विभीषण ! किमस्य तत् कर्म ।
 
</p>
<p><speaker>
विभीषणः -</speaker> महाराज ! अतोऽप्यधिकम् ।
 
</p>
<p><speaker>
रावणः -</speaker> कथं त्वमवगच्छसि ।
 
२२
 
</p>
</page>