2026-01-29 16:24:10 by akprasad
This page has been fully proofread once and needs a second look.
<page>
<ignore>३३६
अभिषेकनाटके
</ignore>
<verse>अनशनपरितप्तं पाण्डु स क्षामवक्त्रं
तव वरगुणचिन्तावीत लावण्यलीलम् ।
वहति विगतधैर्यं हीयमानं शरीरं
मनसिजशरदग्धं बाष्पपर्याकुलाक्षम् ॥ २१ ॥
</verse>
<ignore>[ ii. 21. -
</ignore>
<p><speaker>सीता - </speaker> <stage>(आत्मगतम्) •</stage> हद्धि वीळिआ खु म्हि मन्दभाआ एवं
सोअन्तं अय्यउत्तं सुणिअ । अय्यउत्तस्स विरहपरिस्समो वि मे
३
सफळो संवुत्तो त्ति पेक्खामि, जदि खु अअं वाणरो सच्चं मन्तेदि ।
अय्यउत्तस्स इमस्सिं जणे अणुक्कोसं परिस्समं च सुणिअ सुहस्स
दुक्खस्स अ अन्तरे डोळाअदि विअ मे हिअअं <stage>(प्रकाशम)</stage> भद्द !
६
कहं तुम्हेहि अय्यउत्तस्स सङ्गमो जादो । <chaya>[ हा धिग् व्रीडिता
खल्वस्मि मन्दभागा एवं शोचन्तमार्यपुत्रं श्रुत्वा । आर्यपुत्रस्य विरह-
परिश्रमोऽपि मे सफलः संवृत्त इति पश्यामि, यदि खल्वयं वानरः
९
सत्यं मन्त्रयते । आर्यपुत्रस्यास्मिन् जनेऽनुक्रोशं परिश्रमं च श्रुत्वा
सुखस्य दुःखस्य चान्तरे दोलायत इव मे हृदयम् । भद्र ! कथं युष्मा-
भिरार्यपुत्रस्य संगमो जातः । ]
१२</chaya></p>
<p><speaker>हनूमान्-</speaker> भवति ! श्रूयतां ।
</p>
<verse>हत्वा वालिनमाहवे कपिवरं त्वत्कारणादप्ग्रजं
सुग्रीवस्य कृतं नरेन्द्रतनये ! राज्यं हरीणां ततः ।
राज्ञा त्वद्विचयाय चापि हरयः सर्वा दिशः प्रेषिता -
स्तेषामस्म्यहमद्य गृध्रवचनात् त्वां देवि ! सम्प्राप्तवान् ॥ २२ ॥
</verse>
<p>अपि च, ईदृशमिव ।
</p>
<p><speaker>सीता -</speaker> अहो अअरुणा क्खु इस्सरा एव्वं सोअन्तं अय्यन्तं कर
३-
अन्तो । <chaya>[ अहो अकरुणाः खल्वीश्वरा एवं शोचन्तमार्यपुत्रं कुर्वन्तः । ]
</chaya></p>
<p><speaker>हनूमान् -</speaker> भवति ! मा विषादेन । रामो हि,
</p>
<ignore>१६
</ignore>
</page>
<ignore>३३६
अभिषेकनाटके
<verse>अनशनपरितप्तं पाण्डु स क्षामवक्त्रं
तव वरगुणचिन्तावीत
वहति विगतधैर्यं हीयमानं शरीरं
मनसिजशरदग्धं बाष्पपर्याकुलाक्षम् ॥ २१ ॥
<ignore>[ ii. 21. -
<p><speaker>सीता -
सोअन्तं अय्यउत्तं सुणिअ । अय्यउत्तस्स विरहपरिस्समो वि मे
३
सफळो संवुत्तो त्ति पेक्खामि, जदि खु अअं वाणरो सच्चं मन्तेदि ।
अय्यउत्तस्स इमस्सिं जणे अणुक्कोसं परिस्समं च सुणिअ सुहस्स
दुक्खस्स अ अन्तरे डोळाअदि विअ मे हिअअं <stage>(प्रकाशम)</stage> भद्द !
६
कहं तुम्हेहि अय्यउत्तस्स सङ्गमो जादो । <chaya>[ हा धिग् व्रीडिता
खल्वस्मि मन्दभागा एवं शोचन्तमार्यपुत्रं श्रुत्वा । आर्यपुत्रस्य विरह-
परिश्रमोऽपि मे सफलः संवृत्त इति पश्यामि, यदि खल्वयं वानरः
९
सत्यं मन्त्रयते । आर्यपुत्रस्यास्मिन् जनेऽनुक्रोशं परिश्रमं च श्रुत्वा
सुखस्य दुःखस्य चान्तरे दोलायत इव मे हृदयम् । भद्र ! कथं युष्मा-
भिरार्यपुत्रस्य संगमो जातः । ]
१२
<p><speaker>हनूमान्-</speaker> भवति ! श्रूयतां ।
<verse>हत्वा वालिनमाहवे कपिवरं त्वत्कारणाद
सुग्रीवस्य कृतं नरेन्द्रतनये ! राज्यं हरीणां ततः ।
राज्ञा त्वद्विचयाय चापि हरयः सर्वा दिशः प्रेषिता
स्तेषामस्म्यहमद्य गृध्रवचनात् त्वां देवि ! सम्प्राप्तवान् ॥ २२ ॥
<p>अपि च, ईदृशमिव ।
<p><speaker>सीता -</speaker> अहो अअरुणा क्खु इस्सरा एव्वं सोअन्तं अय्यन्तं कर
३
अन्तो । <chaya>[ अहो अकरुणाः खल्वीश्वरा एवं शोचन्तमार्यपुत्रं कुर्वन्तः । ]
<p><speaker>हनूमान् -</speaker> भवति ! मा विषादेन । रामो हि,
<ignore>१६
</page>