2025-12-29 10:00:35 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
-ii. 20.5]
द्वितीयोऽङ्कः ।
देवाः सेन्द्रादयो भग्ना दानवाश्च मया रणे ।
सोऽहं मोहं गतोऽस्म्यद्य सीतायास्त्रिभिरक्षरैः ॥ १८ ॥
( नेपथ्ये )
३३५
जयतु देवः । जयतु लङ्केश्वरः । जयतु स्वामी । जयतु महाराजः ।
३ दश नाडिकाः पूर्णाः । अतिक्रामति स्नानवेला । इत इतो महाराजः ।
( निष्क्रान्तः सपरिवारो रावणः । )
हनूमान् - हन्त निर्गतो रावणः, सुप्ताश्च राक्षसस्त्रियः ।
६ अयं कालो देवीमुपसर्पितुम् । ( कोटरादवरुह्य ) जयत्वविधवा ।
प्रेषितोऽहं नरेन्द्रेण रामेण विदितात्मना ।
त्वद्गतस्नेह सन्तापविक्लवीकृतचेतसा ॥ १९ ॥
सीता - (आत्मगतम्) कोणुखु अअं, पापरक्खसो अय्यउत्तरओ
त्ति अत्ताणं ववदिसिअ वाणररूवेण मं वचिदुकामो भवे । भोदु,
३ तुहिआ भविस्सं । [ कोनुखल्वयं, पापराक्षस आर्यपुत्रसंबन्धीत्या-
त्मानं व्यपदिश्य वानररूपेण मां वञ्चयितुकामो भवेत् । भवतु,
तूष्णीका भविष्यामि । ]
६ • हनूमान् - कथं न प्रत्येति भवती । अलमन्यशङ्कया । श्रोतुमर्हति
भवती ।
इक्ष्वाकु कुलदीपेन सन्धाय हरिणा त्वहम् ।
प्रेषितस्त्वद्विचित्यर्थं हनूमान् नाम वानरः ॥ २० ॥
सीता - (आत्मगतम्) जो वा को वा भोदु । अय्यउत्तणामसि
तणेण अहं एदेण अभिभासिस्सं । ( प्रकाशम्) भद्द ! को वुत्तन्तो
३ अय्यउत्तस्स । [ यो वा को वा भवतु । आर्यपुत्रनामसंकीर्तनेनाह-
मेतेनाभिभाषिष्ये । भद्र ! को वृत्तान्त आर्यपुत्रस्य । ]
हनूमान् - भवति ! श्रूयताम्,
१५
द्वितीयोऽङ्कः ।
देवाः सेन्द्रादयो भग्ना दानवाश्च मया रणे ।
सोऽहं मोहं गतोऽस्म्यद्य सीतायास्त्रिभिरक्षरैः ॥ १८ ॥
( नेपथ्ये )
३३५
जयतु देवः । जयतु लङ्केश्वरः । जयतु स्वामी । जयतु महाराजः ।
३ दश नाडिकाः पूर्णाः । अतिक्रामति स्नानवेला । इत इतो महाराजः ।
( निष्क्रान्तः सपरिवारो रावणः । )
हनूमान् - हन्त निर्गतो रावणः, सुप्ताश्च राक्षसस्त्रियः ।
६ अयं कालो देवीमुपसर्पितुम् । ( कोटरादवरुह्य ) जयत्वविधवा ।
प्रेषितोऽहं नरेन्द्रेण रामेण विदितात्मना ।
त्वद्गतस्नेह सन्तापविक्लवीकृतचेतसा ॥ १९ ॥
सीता - (आत्मगतम्) कोणुखु अअं, पापरक्खसो अय्यउत्तरओ
त्ति अत्ताणं ववदिसिअ वाणररूवेण मं वचिदुकामो भवे । भोदु,
३ तुहिआ भविस्सं । [ कोनुखल्वयं, पापराक्षस आर्यपुत्रसंबन्धीत्या-
त्मानं व्यपदिश्य वानररूपेण मां वञ्चयितुकामो भवेत् । भवतु,
तूष्णीका भविष्यामि । ]
६ • हनूमान् - कथं न प्रत्येति भवती । अलमन्यशङ्कया । श्रोतुमर्हति
भवती ।
इक्ष्वाकु कुलदीपेन सन्धाय हरिणा त्वहम् ।
प्रेषितस्त्वद्विचित्यर्थं हनूमान् नाम वानरः ॥ २० ॥
सीता - (आत्मगतम्) जो वा को वा भोदु । अय्यउत्तणामसि
तणेण अहं एदेण अभिभासिस्सं । ( प्रकाशम्) भद्द ! को वुत्तन्तो
३ अय्यउत्तस्स । [ यो वा को वा भवतु । आर्यपुत्रनामसंकीर्तनेनाह-
मेतेनाभिभाषिष्ये । भद्र ! को वृत्तान्त आर्यपुत्रस्य । ]
हनूमान् - भवति ! श्रूयताम्,
१५