This page has been fully proofread once and needs a second look.

३२२
 
अभिषेक नाटके
 
[i. 2.3-
 
<page>
<p>
दाराभिमर्शन निर्विषयीकृतस्य सर्वहर्यृक्षराजस्य सुविपुलमहाग्रीवस्य

सुग्रीवस्य च परस्परोपकारकृत प्रतिज्ञयोः सर्ववानराधिपतिं हेम-

मालिनं वालिनं हन्तुं समुद्योगः प्रवर्तते । तत एतौ हि,
 
</p>
<verse>
इदानीं राज्यविभ्रष्टं सुग्रीवं रामलक्ष्मणौ ।
 

पुनः स्थापयितुं प्रामाप्ताविन्द्रं हरिहराविव ॥ ३ ॥
</verse>
<p><stage>
(निष्क्रान्तौ )
 
</stage></p>
<trailer>
स्थापना ।
 
</trailer>
<p><stage>
( ततः प्रविशति राम,मो लक्ष्मणसुग्रीवौ, हनुमांश्च । )
 
</stage></p>
<p><speaker>
राम: -</speaker> सुग्रीव ! इत इतः ।
</p>
<verse>
मत्सायकान्निहतभिन्नविकीर्णदेहं
 

शत्रुं तवाद्य सहसा भुवि पातयामि ।
 

राजन् ! भयं त्यज ममापि समीपवर्ती
 

दृष्ट
स्त्वया च समरे निहतः स वाली ॥ ४ ॥
 
</verse>
<p><speaker>
सुग्रीवः -</speaker> देव ! अहं खल्वार्यस्य प्रसादाद् देवानामपि राज्यमाशङ्के,
 

किं पुनर्वानराणाम् । कुतः,
 
</p>
<verse>
मुक्तो देव ! तवाद्य वालिहृदयं भेत्तुं न मे संशयः
 

सालान् सप्त महावने हिमगिरेः शृङ्गोपमालीधर ! ।

भित्त्वा वेगवशात् प्रविश्य धरणीं गत्वा च नागालयं

मज्जन् वीर ! पयोनिधौ पुनरयं सम्प्राप्तवान् सायकः ॥ ५ ॥
 
</verse>
<p><speaker>
हनुमान्-
 
</speaker></p>
<verse>
तव नृप ! मुखनिःसृतैर्वचोभि-
 

र्
विगतभया हि वयं विनष्टशोकाः ।

रघुवर ! हरये जयं प्रदातुं
 

गिरिमभिगच्छ सनीरनीरदाभम् ॥ ६ ॥
 
</verse>
</page>