This page has not been fully proofread.

३२२
 
अभिषेक नाटके
 
[i. 2.3-
 
३ दाराभिमर्शन निर्विषयीकृतस्य सर्वहयृक्षराजस्य सुविपुलमहाग्रीवस्य
सुग्रीवस्य च परस्परोपकारकृत प्रतिज्ञयोः सर्ववानराधिपतिं हेम-
मालिनं वालिनं हन्तुं समुद्योगः प्रवर्तते । तत एतौ हि,
 
इदानीं राज्यविभ्रष्टं सुग्रीवं रामलक्ष्मणौ ।
 
पुनः स्थापयितुं प्रामाविन्द्रं हरिहराविव ॥ ३ ॥
(निष्क्रान्तौ )
 
स्थापना ।
 
( ततः प्रविशति राम, लक्ष्मणसुग्रीव, हनुमांश्च । )
 
राम: - सुग्रीव ! इत इतः ।
मत्सायकान्निहतभिन्नविकीर्णदेहं
 
शत्रुं तवाद्य सहसा भुवि पातयामि ।
 
राजन् ! भयं त्यज ममापि समीपवर्ती
 
स्त्वया च समरे निहतः स वाली ॥ ४ ॥
 
सुग्रीवः - देव ! अहं खल्वार्यस्य प्रसादाद् देवानामपि राज्यमाशङ्के,
 
किं पुनर्वानराणाम् । कुतः,
 
मुक्तो देव! तवाद्य वालिहृदयं भेत्तुं न मे संशयः
 
सालान् सप्त महावने हिमगिरेः शृङ्गोपमालीधर ! ।
भित्त्वा वेगवशात् प्रविश्य धरणीं गत्वा च नागालयं
मज्जन् वीर ! पयोनिधौ पुनरयं सम्प्राप्तवान् सायकः ॥ ५ ॥
 
हनुमान्-
 
तव नृप ! मुखनिःसृतैर्वचोभि-
 
विगतभया हि वयं विनष्टशोकाः ।
रघुवर ! हरये जयं प्रदातुं
 
गिरिमभिगच्छ सनीरनीरदाभम् ॥ ६ ॥